Kalacak. Şiiri - Fehmi Tazegül

Kara toprak seni basar bağrına.
Sakın güvenme kızınla oğluna.
Sonunda geliriz yolun sonuna.
Elbet veda edeceksin dünyana.

Mezarına uzanıp boylu boyuna.
Yüzün sararırken rengin solunca.
Azrail gelip kapını senin çalınca.
Ne bahçen kalır nede bir gonca.

Ne gülüşün kalacak ne feryadın.
Mezar taşlarına yazacaklar adın.
Çürüyüp gidecek vucudun tenin.
Ne servet kalacak nede evladın.

Fehmi.
Gözleri ancak topraklar doyurur.
Sakın ola kibirli olma sen mağrur.
Ölen ölür çevrede çabuk duyulur.
Kabrine dikilen can taştır aslında.