Kalabalık içinde sıkışmış, otobüsün içi gri ve soğuk,
Yüzlerdeki ifadeler yorgun, umutsuzlukla dolu.
Camın buğusuyla bulanıklaşan manzara,
Ruhlar paslanmış gibi, umutsuzlukla yüklenmiş bir yük vagonu yola koyulmuş.
Koltuklar dolu ama içi boş, gülüşler donuk ve soluk,
Birbirine bakılıyor ama gözlerde kaybolmuş umutsuzluğun izi.
Dökülen yağmurlar gibi düşünceler, camlara çizilmiş izler gibi,
Hayatın ağırlığı omuzlarda, her adım zor, her nefes bir çöküş gibi.
Durağa geldikçe inenler, umutlarını bırakıyor gibi geride,
Şoförün yorgun bakışlarıyla direksiyonu tutuşu,
Karanlığın içinde kaybolmuş gibi
Karanlıkla dans eder, aydınlığı bulmuş gibi.
.
Furkan GökhanerKayıt Tarihi : 11.8.2023 02:35:00
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!