Kal biraz daha Şiiri - Muhammed Yağmur

Hep böyle sessiz mi düşer yüzüne akşamlar?
Hep böyle içten içe bir bahar mı saklarsın?
Gülüşünde yorgun ruhumu susturan
ince bir huzur dolaşıyor sanki
Sana bakınca
uzun yolculuklardan dönmüş biri oluyorum
Omzuma çöken bütün ağırlıklar
yavaşça senden yana dağılıyor
Bir liman gibisin sen
ışıkları geç sönmeyen
Ben kırık dalgalarla gelen
yorulmuş bir tekne gibi
sende duruluyorum
Ne olur eksilmesin gözlerindeki o sıcaklık
Bir çocuk kalbinin en temiz köşesi var orada
İnsan baktıkça
dünyaya yeniden inanmak istiyor
Sen konuşurken
odadaki karanlık geri çekiliyor
Ve ben ilk kez
sessizliğin bile güzel olabileceğini anlıyorum
Kal biraz daha yanımda
Gece acele etmesin
Bu sakinlik bozulmasın
Ben senin gözlerinde
kendime iyi gelen bir hayat buluyorum.