Ansızın Şiiri - Muhammed Yağmur

Bir gece ansızın yüzünü görürdüm
Şehir susar, sokaklar daralırdı
İçimde eski bir şarkı kırılırdı
Adını anmadan yanardım
Yanında biri olurdu bazen
Omuzları kibirli, sesi soğuk
Bakışlarında eksik bir merhamet
Ellerinde sana değen bir karanlık bulunurdu
Uzaktan geçerdin
Camlara yağmur inerdi ardından
Bir sigara dumanı yükselirdi geceye
Ben bütün cümlelerimi kaybederdim
Saçların rüzgâra karışırdı
Deniz kıyısında vapurlar öterdi
Sen gülünce dünya güzelleşmezdi
Sadece benim içim acırdı
Gece büyürdü sonra
Kaldırımlar yalnızlığı öğrenirdi
Sen başka kollarda kaybolurken
Ben sabaha kadar uyuyamazdım
Bir gün dönüp bakarsın sanırdım
Bir gün ismimi kalbinde duyarsın
Ama sen uzaklaştıkça
İçimde ağır bir boşluk çoğalırdı.