Istanbul Bakirkoy 7Aralik
Bana kal demiştin bir vakit,
sanki bütün yollar adında düğümlenirmiş gibi.
Ben bavullarımı içimde bıraktım,
gidişlere kapattım ömrümün bütün menfezlerini.
Bir senin sesin vardı tutunduğum,
bir de geceye emanet ettiğim kırık ümitlerim.
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta