Kahve Gözler Şiiri - Vildan Berra

​Bu saadet bir sana bir bana kadar
Kahve gözlerinden gönlüme dualar akar
Bazen bir sel bazense damla kadar
Yolum muhabbetse sonu hep sana çıkar
Özlemim kahve gözlerinde kökler salar
Dilimde aşkının amentüsü dolanır
Gözlerimdeyse meşkinin perdesi var
Ah kalbimin dertli goncası
Ah ruhumdan bi haber yar
Yalan oldu koskoca dünyam
Ziyan oldu gönlüm ziyan oldu ruyam
Ruhum büründü kahveye
Kahve kadar keskin gözlerine
Ben sana saplanmışım
Kahve gözlerinse gönlüme