Ve birbiri ardına söner tüm ışıklar.
Köşedeki bakkal da çektiği vakit kepenkleri,
Artık, kimseler kalmamıştır mahellede.
Ve sen sabaha kadar yanan bir ışıksındır,
Sakin mahallelinin gözünde.
Herkes çekildiği vakit yuvasına,
Sen de kendine çekilirsin.
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta