Zamanında, bir koyup,
Koydugumuzla kaldığımız, topraklarda,
Varsayımlar üzerine, kan dökülüyor şimdi.
Pazar yerleri, can pazarına, dönüşüyor.
Ölmekten beterdir, ölüm korkusuyla yasamak,
Bilenler bilir.
Tek suçu, Irak’lı olmak olan insanlar,
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta