Yok hayatta inanmam!
Bahar gelmişmiş,
Masmavi bir gökyüzü tepemizdeymiş,
Kırlar yemyeşilmiş,
Papatyalara basmadan çocuklar gibi koşturuyormuşuz elele;
Hatta o ağaç var ya,
O ağaç bile çiçek açmışmış.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta