Sen yanımdayken dünyada kötü bir şey olduğunu yada olacağını hiç aklıma getirmiyorum.
Sen yanımdayken dünyada değil, cennette yaşıyormuşum hissine kapılıyorum.
Sen yanımdayken olumsuz hiçbir sesi duymuyor kulaklarım.
Sen yanımdayken senden başka bir şeyi görmüyor gözüm, senden başka bir şeye bakmak zamana ihanet etmek gibi saçma, suyu tersine akıtmaya çalışmak gibi beyhude ve anlamsız bir eylemden başka bir şey ifade etmiyor.
Sen yanımdayken senin sesine kulak kesilmek en çok sevdiğim müziği dinlemekten bile güzel geliyor.
Hani bazan sen konuşurken gözlerin buğulanıyor ya, o gözünden aktı akacak damlaları içersem sanki ab-ı hayatı içmiş olacakmışım ve bir daha hastalık semtime uğramayacakmış düşüncesine gark oluyorum.
Sen yanımdayken o buğulanmış gözlerinin içine baktığımda cennetin ırmakları sanki senin gözlerinden doğacakmış ve ben ona ne kadar çok yakın olursam o cennetin ırmaklarında o kadar çok yıkanmış, aklanmış, paklanmış ve kana kana içmiş olduğum için bir daha hiç susamayacakmışım zannediyorum.
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta