Kahır dağı Şiiri - Hamdi Oruç

Kahır dağı

Kahır dağısın şair
ve
Şiir çiçek süsüsün şairin
Göklerin süsü yıldızlar...

Şair olmak kahır dağı olmaksa olmaz olsun...

Dili kopasıcalar
"Bir kahır dağı gönlüm"...
Şair olmak böyle bir şey bende
Veya ahir zamanda...
Alın vereyim...
Sizin olsun bundan böyle..
Şairlik sanatsa eğer...

Ayak parmak kaşıntısından kurtuldum
Şairlikten kurtulamadım
Kanserli hücre gibi birşey
Şairlik bir hainlik cana...
Ve kurtulamadım çağın hoyratlığından
Hoyrattır çağ
Gönlüm suskun ve dağ suskunkuğu
Bal vermeyen bağ kördür
açlığımıza...de şair
Mum yandı kurtulmak için suskunluğundan
Yan kurtul suskunluğundan şair
Şairsen eğer...denildi
Bir bahçe karalığından kurtuldu sarı çiçeklerle

Sarı çiçekler yetişin gönlüme
Karalığıma karanlığıma
Geceyi yıldız yıldız deler sesim var de şair
Şairlik böyle birşey

Sen nice şairsin körsün
Çağ var kara çağ var ...
Saygı var kara saygı var
Kurtulmak zor
Bir kara leke gibidir..
Kurtulmak
Kurtulmak Allahtan asilikten kurtulmaktır...

Saygı bazen kirli sergiden beter
Kurtulamazsın
Kir kokar kömür kokar karalık kokar
Büyüğe saygıymış yok bende de şair
Aşağılığı büyüklüğünden çok İbrahim olmayanın
Tükür geç yüzüne

Küçüğe sevgiymiş yok bende de şair
İsmail olmayana su vermem ben
Su nimettir ve en daha çiçektir
Çölde bir bardak su

Fakirim
Elim kuru dal
Meyvesiz dal
Ne mevve
Ne bal
Fakir olmaktır bazen şairlik
Parada akılda...nurda...

Seni ayaklarımın altına alır çiğnerim
Ne verdin bana
ev mi verdin
Köy mü verdin
Şairlik
Yani
Gözü karalık...

Akşam geldi mi gel
Gel yıldızlarla gel
Kış geldi mi gel
Gel çiçeklerle gel
Şiir çiçek çiçek diye seveyim seni...
Mevsimliksin güzelliksin çiçek ağlatıyorsun beni...

Şair seviyordu çiçeklerini
Gökler yıldızlarını
Anneler çocuklarını
Sevgiye düşman olasım var...
Sevgiye de düşman mı olsam...

Eğri ağaç uzun yaşar düz ağacı kereste ederler
Eğriliği mi sevsem...