yaşamın arta kalan sayfalarından gemiler yaptık
ve aynı anda attık suya.
kenetlenmişti ellerimiz ve umut akıyordu gözlerimizden
bir yarış değildi bu çünkü.
özlemlerimiz vardı sularda
ve iklimlerimiz birikecekti ılık ılık
ama benim kağıt gemim ilerleyince suda;
Bir inadım kaldı eskiyip değişmeyen,
Bir de kahrolası gururum.
Kelepir bir hayatla, ucube bir dünya arasında
Gidip gelen eski bir taka misali yaşarım, yaşamaksa
Zaten karanlık geceler misâli bahtım
Devamını Oku
Bir de kahrolası gururum.
Kelepir bir hayatla, ucube bir dünya arasında
Gidip gelen eski bir taka misali yaşarım, yaşamaksa
Zaten karanlık geceler misâli bahtım




'kenetlenmişti ellerimiz ve umut akıyordu gözlerimizden'... ne denilebilir ki!!!
şimdi uzaklara dalarken gözlerim, daha bir ah ediyorum aynı şehrin nefes atışını başka yerlerden duymamıza...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta