Kağıdın omuzları Şiiri - Dağlar Özügüç

Seni kaybetmeyi göze alamadım.
Bu yüzden yangınına yürüyen
Gözü kara âşığın olmadım.
Dilimi ağdalı konuşmak için değil
Yük taşımak için kullandım
Yazarak susmak bana daha doğru geliyor
İçimde her cümlenin bir yarası duruyor
Konuşsam her şeyi anlatamazdım
Her nefeste eksilecektim biraz daha.
Sustukça da derinleşti yaralarım.
Bu yüzden en anlamlı kelimelerimi
Kâğıdın geniş omuzlarına yasladım
Sen duymadın ama
En içten mektuplarımı
Ben hep sana yazdım