Rüzgârdı fırtınaydı, Kafkas güzeli.
Yüreğinde sevgiyle,
Sarmalıydı, sevdiği herkesi.
Hayata bağlıydı ezelden beri.
İyilikten maraz doğar diyen her kese,
İnanmayıp gülmüştü Kafkas güzeli.
Anlamıştı!
Onu ölüm yokladığından beri
Bir tutam hayat, bir tutam neşe
Kucak dolusu ümitle avunur Kafkas güzeli.
Ceynan_(2007–09–06)
Canan OnuşKayıt Tarihi : 23.9.2007 15:54:00
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
![Canan Onuş](https://www.antoloji.com/i/siir/2007/09/23/kafkas-guzeli.jpg)
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!