Kafes Şarkısı Şiiri - Ahmet Hani

Yeşil sarı kuşum,
küçük kuşağım,
günaydın.
İyi misin?
Kasede yem var mı?
Su berrak mı?

Soğuk
demir parmaklıkların
arasından
böyle okuyor:

Si♭–Do–Re…
Re–Mi… Mi–Re…
Ah…

Uçuş genişliğin
bu dar dört köşede
kaç kırık kanat eder?
Şarkın
sessizliğin neresine
kadar gider?

Okuyor:
Fa–Mi–Fa♯… La…
Ah…
Diyor ki:

Uçuşum
kafes kadar
açılır;

ama şarkım
bu dört duvardan
dışarı çıkar.”

Mi–Mi–Fa…
Mi–Re… Mi–Mi…

“Ah…

Uçuşum
odanın kadar
küçük;

ama şarkım
senin
özlemlerin kadar.