Küçük bir kuş idi kafeste,
Düştü kafes kapısı açıldı,
Açtı kanatlarını göğe doğru,
Bulutlar kanatlarına saçıldı.
Uçarken boşlukta özgürce,
Boşluk maviliğine hapsetti,
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




'Özgürlük //
Ne kafesde //
Ne göklerde //
Sadece ve sadece //
Kişinin beyninde // '
diye eklemek istedim bu güzel ve anlamlı hediyenize... Tebrikler. Saygılarımla...
der kı:
gonul gozun gordugu her yer kafes
gonul gozun gordugu her yer hurrıyet
sen kı
gonul gozu oturacagı yerı bellet
ben kı
prangaların kendısıyım
kım-lık-sızım .........
tesekkur ederım...
sevgıyle kal daıma,
ôzgürlük bazen kafeste, bazen kodeste, bazende nefestedir... hele sevdaya tutsak kalinca, özgürlük ötesi yasar insan.. yuregine saglik dost..
:-))))))
Kimine kafes özgürlük , kimine'de özgürlük kafes ...
Tebrikler ...
İlginç fikir,mantık..kutlarım
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta