Kışa hazırlanırken güzel Ankara,
Çiselerken usul usul yağmur.
Islanırken keyifle,
Eylülün sarı yaprakları kaldırımlarda.
Henüz çıkarmamışken yazlıklarını ıslak melankolik aşıklar...
Değirmen de ağartmadım saçı sakalı,
Gelde bak,
Şimdi yarasalar tünemiş gönül harabeme,
pencereden içeri,
Bakta gör yangınlarımı.
Bir deli kalbin,
Derin bir kuyuya attığı aşkı,
Bin akıllı şiir yazdım çıkaramadım.
Ne kağıt kaldı ne kalem,çaresiz kaldım
Kapattım kuyuyu sonunda,koca bir taşla..!
Hep
Aklımda kalanlar,aklımı çaldılar
Onlar mı hırsız
Ben mi deliyim ?
Beni iyi tanıyanlar
Derdimin adını
Arkadaşımın oğluydu
Körpe kalbini ilimle yıkıyordu
Verecekti adının hakkını
Okyanus olacaktı,yağız delikanlı Deniz
Bakıyordu pencereden
#DEMEDİM Mİ ? :Şiir:Kadir ÜNLÜ:18/7/19
Ölmesin çocuklar
Bırakın emsinler annelerini
Ayırmayın göğslerden bebekleri dedim
Kötü mü dedim
Vaz geçtim sevdadan,mutluluğundan
Felek al aşkını, al başına çal
Ferhat’dan Mecnun’dan,bin beter oldum
Al istersen artık,canımıda al
Çarık ,soğukkuyu,ısgarpin derken
Irgatlık bitti,gurbet başladı
İsli tren yanaştı,düştü yollara
Kendi vatanımda tutunamadım
Hastayım,hazırım son yolculuğa
Zor iştir azizim zor;insan olmak zor.
Önce seveceksin.
Ayırmadan canlıyı cansızı.
Her şeyi seveceksin.
En önemlisi;
Çekildi denizler,
kurudu çaylar nehirler.
Karaya vurmuş bir gemi misali bedenim.
Çürüyorum sensizliğimde
Bir çapam,bir iskeletim kaldı,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!