Adım başına çirkef, kokudan geçilmiyor
Kim günahkar, kim masum bir türlü seçilmiyor!
Şair sen yazmana bak, ne çok ağla, ne de gül
Beyler baş örtüsüyle irtica ile meşgul!
“Medeniyyet denilen,maskara mahluku görün
Tükürün maskeli vicdanına asrın tükürün! ” (*)
Maskeyi bir kaldırsak; altından neler çıkar...
Ne işkence üsleri, ne korkunç pilanlar var!
İşte gerçek apaçık, batmaktadır gözlere
Ne gerek var öfkeye, incitici sözlere?
İnsan hürdür, isterse karanlık yolu seçer;
Bu hayat köprüsünü, ister imanla geçer!
Yolun hangisi doğru; batıl nerde; hak nerde?
Görmeğe imkan var mı; gözde oldukça perde?
Uşak olma aleme; el pençe divan durma
Ne olur yardım diye yalvarma; akıl sorma!
Utanmak imandandır; bu kadar arsız olma
Tarih sana yuh çeker; davran kararsız olma!
Suçlu değil midir ciğeri yiyen ;
Korkuyla etrafa bakınır elbet!
Ekvatorda bile tir tir titreyen;
Şubat soğuğundan sakınır elbet!
Farelerden korkan, miskin kediler
Ya Rab şu mübarek ayda
Ne perişan kulların var
İmsak vakti, iftar vakti
Başlarına bomba yağar.
Bütün eller sana açık
Canımız Hakk'a feda; O'ndandır, O'na gider
Gaza da, şehadet de şereftir, şandır bize!
Aldırmayız nadanlar ne düşünür ne söyler
Geceyi gündüz eden Yüce Kur'andır bize!
Kurbanıma, giysime ne diye karışırsın?
Zulümde fravunla, nemrutla yarışırsın.
Gücün yetse namazı – orucu da yasaklar;
Ayağına kapanıp, şeytanla barışırsın!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!