Dolmuş şöförüydü
Ona gözü gibi bakıyordu
İçi kendinden başka yedi kişi alıyordu
Yolcuların kimi iniyor kimi biniyordu
İstenilen yerde duruyor kalkıyordu
Bazan strese giriyor canını sıkıyordu
seni seven gözlerim
hiç kimseyi görmüyor
elini tutan elim
hiç durmadan titriyor
neden beni terkettin
sen benim yaralı hasta kalbimde
gelen son ilk bahar açan son gülsün
nemli göz yaşlarını elinle sil de
ayrılığa yaş döken gözlerim gülsün
ey kumral sevgilim yeter bu naz
yazdığım bu son mektup
sen er ya da geç evinde bulacak
postacı kapını tıkladığında
sevgimiz bitmiş olacak
sana artık şiirler yazmayacağım
mısralarımda gülümsemeyeceksin
seni seven gözlerim
hiç kimseyi görmüyor
elini tutan ellerim
hiç durmadan titriyor
beni neden terkettin
seni senden çok seven şu kalbime sor
aşk nedir sevda nedir onu sen sevene sor
gül bilmez ki hasreti sen onu bülbüle sor
sevmeyenler bilmez ki sen onu sevene sor
yolu gitmeyene değil yolcu olana sor
sen seni kendine değil seni seven gönlüme sor
Suya sabuna dokunmuyacaksın
O zaman kirden pastan kokacaksın
Suya da Sabuna da dokunacaksın
İşte o zaman yaşadıgını anlayacaksın
Suya da Sabuna da dokunacaksın
beni terkedip bırakacaktın
bütün hayallerimi yıkacaktın
bana düşman gözüyle bakacaktın
niye sevdin taş kalpli kız
kalbindeki sevgiyi söküp atacaktın
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!