Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
aslinda sairden fazla söz etmeye gerek yok... Demem o ki bu siirleri, daha cok geceleri bos sokaklarda dolastiktan sonra yaziyor ve yazmakta.. Sehirleri gece güzellestiren isiklar altinda dökülüyor kelimeler agzindan.. Tabiki dökülen kelimeleri kaleme aliyor, masa üstü kagit ve dolma kalem..
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!