Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
aslinda sairden fazla söz etmeye gerek yok... Demem o ki bu siirleri, daha cok geceleri bos sokaklarda dolastiktan sonra yaziyor ve yazmakta..
Sehirleri gece güzellestiren isiklar altinda dökülüyor kelimeler agzindan.. Tabiki dökülen kelimeleri kaleme aliyor, masa üstü kagit ve dolma kalem..
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!