Kadınlara Dokunmayın?? Şiiri - Yorumlar

Kadınlara Dokunmayın.

O gün, gökyüzü cam gibiydi, parlak ve masum. Elif, kahvesini yarım bırakmış, masada açık duran defterine bir satır daha ekleyecekti: "Yeni bir başlangıç." Dolabında asılı duran turuncu eşarbı, baharı bekleyen neşesiydi. Akşam dönüşte, o eski ahşap dükkandan, yarım kalan romanına yeni bir cilt alacaktı. Elif'in bütün telaşı, hayatı yakalamaktı.

Kapı çaldı. Gelen, en güvendiği sığınak bildiği, yarınlara uzanan el sandığı kişiydi. O gülen yüz, o tanıdık ses, bir anda yabancı bir cellada dönüştü. Elif'in dudaklarından ne bir isyan ne bir "neden" döküldü. Sadece, ihanetin en soğuk fırtınası esti.

Hikayesi, o sevdiği elin darbesiyle, bir telefon zilinin sesi gibi, aniden ve sebepsizce kesildi. O el, o karanlık gölge, onun defterinin son sayfasını yırttı. Ne bir tartışma, ne bir kavga. Sadece, bir hayatın, en yakını tarafından, bir anlık öfkeye kurban edilmesi.