Kadınlar Şiiri - Ercan Barut

Gülüş ardı hüzün saklayan kadın,
Bu sessizlik filmi olmuş dünyanın.
Dudaklarda gizli kalmış hep adın,
Dile düşmen bir acılı ezgiymiş.

Zalim felek senaryoyu yazdıkça,
Uçurumda tırnağınla kazdıkça,
Asil duruş çığlık oldu bıktıkça,
Umut denen sürgün yolu yazgıymış

Yansın dünya bu feleğe dur deyin,
Ağlayan o kara göze nur deyin,
Yürek yakan şu yazgısı zor deyin,
Gelin oldu, soldu canı, bez giymiş.

Allı morlu libas örtmez utancı,
Gülen yüzle gizlenmezki bu sancı.
Pınar kuru gözde acıı bakışı,
Yüze düşen kanlı birer çizgiymiş.

Gül gibi hiç geçinemez can buda,
Soldu gitti, eller giydi al kara.
Ak pamukta parmak sızlar kanlarda,
Diken batan eller içi sızgıymiş.

Yansın dünya bu feleğe dur deyin,
Ağlayan o kara göze nur deyin,
Yürek yakan şu yazgısı zor deyin,
Gelin oldu, soldu canı, bez giymiş.