Kadınlar Şiiri - Mustafa Alp

bugün sekiz mart.

yani
dünyanın yarısının
öteki yarısını doğurduğu günlerden biri.

bugün sekiz mart.

yani
elleri nasırlı bir kadının
ekmeği ikiye bölüp
çocuğuna büyük parçayı verdiği günlerden biri.

bugün sekiz mart.

ve ben düşünüyorum kadınları.

bir fabrikanın demir kokan sabahında
gözlerini uykudan söküp gelen kadını.

bir köy yolunda
sabahın ayazında
sırtında odun,
yüreğinde hayat taşıyan kadını.

bir şehir balkonunda
çamaşır asarken
göğe bakan kadını.

çünkü kadınlar
balkonlardan göğe bakmayı iyi bilir.

gökyüzü
biraz umut demektir.

biraz özgürlük.

biraz yarın.
kadınlar vardır.
elleri küçüktür ama
koca bir dünyayı taşırlar avuçlarında.

bir annenin kalbi vardır mesela
hiçbir haritada gösterilmez
ama dünyanın en büyük ülkesi kadar geniştir.

orada
çocukların gülüşleri yaşar.

orada
yorgunluk bile sevgiyle uyur.

kadınlar vardır
savaşların ortasında bile
bir bebeğin saçını okşayabilir.

bir kadının sesi vardır
bazen fısıltı gibi çıkar
ama dağları yerinden oynatacak kadar güçlüdür.
çünkü kadınlar
susarak bile konuşabilir.

çünkü kadınlar
yıkılmış bir dünyanın içinden
yeniden bir hayat kurabilir.

bir kadın
bir sabah
bir çocuğun elinden tutar
ve dünya yeniden başlar.

bir kadın
bir akşam
bir şarkı söyler
ve karanlık biraz daha geri çekilir.

ve kadınlar vardır
gözleri deniz gibi derin.

bazen dalgalı
bazen sakin
ama her zaman
hayat dolu.

ben kadınları düşünüyorum bugün.

tarlalarda çalışanları
fabrikalarda çalışanları
kitapların başında sabahlayanları
çocuklarının başında bekleyenleri.

hepsini.

çünkü dünya
kadınların omuzlarında dönüyor biraz da.

çünkü hayat
kadınların sabrıyla büyüyor.

ve çünkü
bir gün
daha güzel bir dünya kurulacaksa
o dünyanın harcında
kadınların emeği olacak.

bugün sekiz mart.

ama kadınlar
takvimlere sığmaz.

onlar
yaşamın kendisidir.

ve dünya
bir gün gerçekten güzel olacaksa

kadınlar güldüğü gün olacak.