Kadınıma Mektup Şiiri - Mucize Şiirle

Kadınıma Mektup

Uzak diyarların sessizliğinden yazıyorum sana,
Rüzgarın adını bilmediği, yolların seni tanımadığı yerlerden…
Ama inan, her adımımda sen varsın,
Her nefesimde senin kokun dolaşıyor.

Aramızda şehirler değil artık,
Dağlar, denizler, belki de koca bir dünya var…
Ama hiçbir mesafe,
Kalbimin sana attığı gerçeğini değiştiremez.

Geceleri gökyüzüne bakıyorum,
Aynı yıldızın altında mıyız diye…
Belki sen de başını kaldırıp
Benim gördüğüm o ışığa dokunuyorsundur.
İşte o zaman,
Mesafe dediğimiz şey biraz daha küçülüyor içimde.

Sesini duyamadığım her gün
Bir eksik gibi büyüyor içimde.
Ama sevgim…
O eksikliği bile güzelleştirecek kadar çoğalıyor.

Biliyor musun,
Bazen hayalini kuruyorum;
Kapını çalıyorum ansızın,
Gözlerin şaşkın, kalbin hızla çarpıyor…
Ve ben hiçbir şey demeden
Sadece sana sarılıyorum.

Çünkü bazı kavuşmaların dili yoktur,
Sadece kalbi vardır.

Sen benim sabrımın en güzel sebebisin,
Bekleyişimin en anlamlı hikâyesi…
Ve ben seni uzaktan sevmeyi bile
Bir lütuf gibi taşıyorum içimde.

Ellerin ellerimde değil belki,
Ama kalbin kalbimin içinde atıyor.
Sen uzak değilsin bana,
Sadece dokunamadığım kadar yakınsın.

Bir gün bitecek bu yollar,
Bir gün susacak bu ayrılık…
Ve o gün geldiğinde
Zamanı durdurmak isteyeceğim.

Sana bakıp diyeceğim ki;
“İşte bütün o özlem,
Bu ana değdi…”

O zamana kadar,
Ben burada seni sevmeye devam edeceğim,
Her gün, her gece, her an…
Hiç eksilmeden, hiç yorulmadan.

Çünkü sen…
Uzaklarda olsan bile
Kalbimin en yakın yerindesin.

Ve ben seni
Mesafelere rağmen değil,
Mesafeler sayesinde
Daha da derin sevdim.

Söz : Mucize