Kadınım ben, yıkılmaz duvar,
Öfkemde rüzgârlar, sesimde fırtınalar!
Beni susturamaz hiç bir ses,hiç bir nefes
Beni yolumdan döndüremez korkular!
Yanarsa dünya, ben küllerimden doğarım,
Eğer düşersem, taşları kırarak kalkarım!
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Yük vagonu mu bizde kadınlar
köyde bağda bahçede
tohum eker,çapa yapar,ürün toplarlar
Evde ,kollarında hamur taşırlar
ekmek taşır, aş taşırlar
çamaşır, bulaşık, süpürge taşırlar
Yüreklerinde bitimsiz sevgi
en önemlisi
karınlarında can taşırlar ......
ORHAN ERDOĞAN
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta