Tenimin üstüne ruhumu kesip biçip elbise dikiyorum.
Bir sürü küçük ceplerle elbise.
Ruhumun zihnime birer yaprak dökümü.
Duyduğum üzüntüler aldığım özlemlerle hasretlerim.
Gülmem yok mu yakam bağrım açık, eteğim tutuşur yer.
Sütün bacaklarımın biri dışarı da öbürü içerde…
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta