Kadın Beni Neylemişsin
Varlığın da dert oldu, yokluğun da dert oldu,
Sökemedim varımdan, gönlüme işlemişsin.
Bedenim her hâlinde hicranlarda kayboldu,
Kadın, elâ gözünle sen beni neylemişsin.
Biter denen muhapbet hiç bitmezmiş, meğerse,
Kara sevda uğrana ölünür, kim ne derse.
Koşa koşa varılır dilin hafif ses verse,
Kadın, elâ gözünle sen beni neylemişsin,
Tanrı biz kullarını bir kör aşkla kandırmış,
Aşkın sebebi neyse, karşı konmaz bir sırmış.
Vazgeçilmez bir duygu, rüzgarına kaptırmış,
Kadın, elâ gözünle sen beni neylemişsin.
Ne ayrılık ne ölüm bitirir mi ki aşkı,
Ne öldürür, yaşatır, süründürür bu aşk ki.
Ne genç dinler ne yaşlı, aşkın bir yaşı yok ki,
Kadın, elâ gözünle sen beni neylemişsin.
Ne yanarsın anlarsın, nu üşürsün anlarsın,
Yazlarında donarsın, kışlarında baharsın,
Çözülmeyen bilmece, söyle ne biçim yârsin!
Kadın, elâ gözünle sen beni neylemişsin.
10.09.2018
Mehmet Semercio
Mehmet SemercioKayıt Tarihi : 12.9.2018 22:33:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!