bağıra çağıra yırtıyor tohum kabuğunu
bir ışîğın peşinden gidiyor hayat
kadın denize giriyor
nar ağaçları çiceklerni cömertce döküyor
güneş tepede
üzümler kızarıyor sonra
yaşıyoruz çok şükür....
Kadın denizde yüzüyor
zaman geçerken, geçerken
bir bir eksilirken incir aĝacının yaprakları gibi
yaşıyoruz çok sükür ....
sonra bir sis çöküyor, bir fırtına
kar üzerimize seriyor kendisini
cömertce seriyor üstelik...
kadın denizden çıkıyor
(içinizdeki çocuk ölmeden ölmeyi unutmayın ....)
Ahmet Fikri
Kayıt Tarihi : 28.07.2026 19:42:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!