Kadın dediğin fırtınadır, eserse iz bırakır,
Girdiği her karanlığa kendi ışığını yakar.
Bir omuz değil yalnızca, başlı başına dağdır,
Değeri bilinmezse susar, döner ve uzaklaşır.
Ne güzelliğiyle ölçülür ne de birkaç sözle,
Karakteri konuşur yürüdüğü her izde.
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta