Kaderin Yolu Şiiri - Ömer Koç 4

Açılıverir ziyadesiyle bir perde,
Avuçların ay ışığına karşı durur,
Layemut bir sessizlik içinde kudurur,
Ölesi bir yalnızlık, yalnızlık her yerde.

Sonra derin, sessiz bir hatıra canlanır,
Uzak çok uzak iklimden gelen o sesle,
Sarıldığın her ne varsa bin bir hevesle,
Gecenin en karanlık yerinde saklanır.

Belirginleşen çizgileriyle alnında,
Gitgide şekillenmekte kaderin yolu,
Dünlerin ve bugünün keşkelerle dolu,
Ve ellerinle yaptıkların yanı başında.