Kaderin dizine yaslanan aşk

Kaderin Dizine Yaslanan Aşk
Sen yokken
tutunacak bir kendimi bile çalmışlardı benden.
Meğer ben kaybolmamışım,
sadece kader
beni sana gelene kadar
saklamış.
Her şey önceden yazılmış gibiydi,
acılarımın bile
bir provası vardı.
Yanlış kapılarda bekledim,
yanlış isimlere amin dedim,
ama kalbim
hiçbirinde mühürlenmedi.
Çünkü bazı aşklar
vakti gelmeden yaşanmaz.
İnsan önce dağılır,
sonra toplanır,
önce unutur kendini,
sonra bir başkasında
hatırlar.
Sen yokken
yollar beni yordu,
geceler sınadı.
Dualarımın yarısı sustu,
yarısı yanlış yerlere ulaştı.
Ama kader
en sessiz olanını sakladı,
senin ihtimalini.
Ben seni aramadım.
Kader aradı beni senden.
Bir işaret gibi düştün içime,
ne adı olan
ne yüzü görünen.
Sadece olacak duygusu.
Aşka yaslandım
çünkü yazgı
beni oraya götürdü.
İnsan bazen sevilmez,
seçilirmiş meğer.
Ve seçilmek,
sevmekten daha ağır bir yükmüş.
Sen yokken
beni benden alanlar oldu.
Ama kader geri aldı hepsini.
Bir kalp bıraktı avucumda,
yorgun ama mühürlü.
Üzerinde tek yazı.
Vakti gelince.
Şimdi biliyorum,
biz henüz buluşmadık
çünkü hikâye erken.
Her gecikme
bir korunma,
her yalnızlık
bir hazırlıkmış.
Ve eğer bir gün
aynı anda içimiz ürperirse,
bil ki o an
ilk karşılaşmamız değil,
ilk hatırlayışımız olacak.
Çünkü bazı aşklar
yaşanmaz,
yazılır.