Ne demdir bitmez oldu bu intizar vakti,
Uzadı gölgem, sabrım eridi gizlice.
Her şafak eski bir nakşın tekrar vaktidir,
Avucumda kalan bir boş kabir sessizce.
Ömür bir rü’yâ imiş, zaman hançer-i tîz,
Vurur da cerh açar, izi kalır derûnda.
Hangi kevkeb sönmüştür, kim göçer bu deniz?
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta