Sonunu görmediğim boşluğa düştüm
Murada ermeden yaşamdan küstüm
Allah"a yaratana çok eller açtım
Bahçende güllerin açmaz mı KEMAL
Bu taze çağında çok çile çektin
O acı günlerde hep yalnız tektin
Bir gelen olur diye çok yola baktın
Kapında güllerin ötmez mi KEMAL
Buna şükür dedin hep sabır ettin
Kafana takmayıp silipte attın
Neçare olmadı eriyip bittin
Güz bitip bahara ermez mi KEMAL
Yıkılan bedeni gün gün onardın
Ruhun çökmüş aslında düşündükçe yanardın
Kara gündür geçer elbet sanırdın
Gecen bitip sabaha ermez mi KEMAL
Hep masada dert tasadan çok içtin
Sen kötüden kötülükten hep kaçtın
Ne yaptında başına bu belayı sen açtın
Al canım al desen almaz mı KEMAL..
18/02/1997
zonguldak ereğli
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta