KADER ŞİİRLERİ

Kader rüzgarları attı beni,
Diyar diyar sürükledi bir anda.
Kader siyahtan bir urba giydirdi.
Sanki dünyaya onla gelmiş gibiyim.

Yeşiller ok oldu bana,
Siyahlar yar oldu bana.
..

Eline bir kalem ve bir defter alırsın ve bir şeyler yazmak istersin yaşadığın onca acıyı yazmaya korkarsın kader der geçersin
o an beynin durur kalbin konuşur gözyaş larn konuşur
onu ne kadar sevdiğini hatırlarsın onu unutmanın aptallık olduğu gelir aklına anlarsın
aslın da unutmak istemeyen yüreğindeki acı mani olur yaşananlara ve o an göz yaşların Kalbine eşlik eder ve şu cümle düşer dilinden ne kadar zalimsin be kader..!
yoksa bu kaderi yaşatan senmiy din der ve susturur sun yüreğini eyvallah dersin birde teşekkür edersin sana yaşattığı tüm acılara..
hazan
..

Kâlbindeki derdini eller bilmesin,
İsterse talihin bir gün gülmesin,
Kader inat etsin yola gelmesin,
Kâlbindeki derdini eller bilmesin.

Hep uzaklara bak sevdim diyerek,
Kader kısmet deyip boyun eyerek,
..

Belki de sevginin bittiği yerde biz başladık..ve bittik..sevgi başladı..yoklukları sevdik hep..noksanları..ama bir türlü noksanlıklarıyla kabul edemedik insanları..ve hep yoklukta var olanı aradık..var iken yok etme çabamız cabasıydı…boşluklar hep kin ve öfkeyle dolu..boş kafalar,boş sokaklar..meydanı boş bulan herkes barbar..sadece emri bekler..vur! ..vurur…dur! ..durur..duramaz da bir yerden sonra..ölümü ne çok ne kolay telaffuz ederiz..yaşamak, yaşam demek bu kadar mı zor..hayat bulmak..hayat vermek..can vermek..nasıl da aciziz insan olarak..dosta koşar, en fazla gözünün yaşını silerim..gücüm olsa da alsam yüreğini yerinden sevsem onu avuçlarımda biraz sakinlese..hele sevgilinin damarlarındaki kanı temizlesem..yüreğini serin sularda yıkasam..yeniden doğdursam…hatta güneşi alsam akşama batıdan doğdursam..hep gündüz olsa..haydi yapsak ya..aciziyetinden kulluğun..nerelere geldik ama gücümüz yetmiyor..bu dünyada en kolay şey bir çocuğu güldürmek..sıradanlığından değil..en mutlu insanı güldürmek dahi zor..oysa bir çocuk, bir çocuk daha..binlerce..yüzlerce..milyonlarca gülen yüz..ve onlara baktıkça gülen biz..belki de en zor gülen insanı güldürmek de bu kadar kolay..şirin bir yüz..iki pirinç diş..oysa biz insan..ağzımızda otuziki diş..gülmekten bir haber..belki de biz gülmenin bittiği gün doğduk..ya da biz güldük..doğum bitti..beceremedik dizginlemeyi zayıflıklarımızı,inatlarımızı..en çok üzüldüğüm şey kaybetmek değil..hayatımda en çok dürüst olduğum, en çok sevip-değer verdiğim insan..bir anda kayıp gidiyor elimden..anlam veremiyorum..aciziyetinden insanın..kader böyle birşey olsa gerek..ölüm gibi apansız geliyor..hani bile bile ölümün geleceğini,iyi olmayacak hastayı bir umutla beklemek gibi..bekliyorum..belki diyorum..canım acıyor açık yaradan..olur ya duyar sesimi Yaradan.”

Böyle bir konuşmayı kendi kendine yapan çok olmuştur..kendi kendine konuşanları duyan var mı? Mesela içimden çok gülerim, utandığım için..bazen de için çok sevgi dolar..utanırım..çekinirim..sarılamam..söyleyemem..söyleyemedikleriz için değil, söylemeyi başaramadıklarımız var hepimizin..ve aradan ne kadar zaman geçerse geçsin..aklımızda soru işaretleri vardır..söylesem nasıl olurdu acaba..bunun cevabını artık alamayacağımıza göre..ve geride kalan cevapsız sorular yerine..bugünümüzde, anımızda gelen sorulara cevap bulsak mı acaba..ya da söyleyiversek tek seferde..Yarın idam kararımız ile ilgili bize bildirim yapılacağını bilsek ve çok büyük ihtimal ile af dilekçemizin kabul görmeyeceğini bilsek ve bunu bile bile solusak kalan son bilmem kaç nefesimizi..yine de tutar mıydık kendimizi..ya da zaten ben çekip gideceğim..artık hiçbir şey umrumda değil mi derdik..Galiba biz bunu dahi bilmeden hiçbir şeyi umursamadam yaşıyoruz..O derece mi..o kadar mı..bunların hepsi kader mi..Madem olanları ve hataları bu kadar kolay benimsiyoruz da, neden çözümlere kapalıyız,yeni yollara,diyarlara..Başka bir yere gitmek orada olduğun anlamına gelmiyor ki..Sen zihnen neredeysen oradasın..Kendi kendine neler konuşuyor şunca insan..İnsan bulunduğu yerde değil, kendi kendine konuştuğu yerdedir.

Evren Özcan

20.10.13 Pzr 18:35
..

Gel otur soframa gel otur gülüm tatlıdır acı soğanım özendiğin dünyanın balından kaymağından ekmeği bölüp birde lokma aldınmı mercimekli pilandan yudumlayarak taze köpüklü ayrandan havasını soluyup içtinmi suyundan vaz geçemezsin benim cennet köyümden

Hele baharla birlikte yeşile karışmış renğa renk örtü serilince toprağa zikrini duyarsın gonca gonca güllerin pampal pampal açılırken Allaha

Gel dinle ne olur aç gözünü bak gör her şey ne kadar yapmacık ne kadar sahte dostluklar çıkara dayalı menfaat ön planda doğruluk değer bulmuyor üstelik horlanmakta bir ortam oluşturulmuş ki üretmek yok üretilene konup üreteni harcamakta

Bir dünya yaratılmış ki görünüşü başka gerçeği başka körüklenmiş umutlar amaç şöhret olmakta ödenen bedelse tüm değerler param parça ne olur ne olur düşme bu tuzağa kapılıpta şöhret sevdasına söylediklerimi ciddiye al sakın ola sanma şaka özenme büyümüş meğepol şehre kaldırıp çürümüş değeri şaha olsan bir kraliçe vede bir deha bil ki tüm yaşantın düşer bir yuha
..

KORKUSUZ

Zambaklar serilmiş yollarıma
Karagüldü soktum koynuma
Çok görsen ne olur kader

Kışlar inse kıyamet kopsa
..

Bizim ilin koyunları kuzular
Derdim artar yaralarım sızılar
Anayı babayı gönül arzular
Kader böyle imiş kime neyleyem

Bizim ilde lale sünbül top biter
Bülbül kumrusu firkatlı öter
..

Zaman aşkla geçti ömrüm çürüdü
Gözünden sel gibi yaşlar yürüdü
Yetmedi kaderim yerde sürüdü
Dertlerim bitmiyor,acım dinmiyor
Aşk yüzünden kader zulüm ediyor

Birken acılarım bine katlandı
..

Gülmekten korkar oldum ağlarım güldüğüm gün,
Sevmekten korkar oldum ayrılıklar geldiği gün.
Ne zaman güldürdüysen ağlattın kader o gün,
Mutluluktan korkar oldum yağdırdın bana hüzün!

Geldiğim günden beri dünya hiç güldürmedin,
Gözümden yaşı sildim gönlümden silemedim.
..

Neden benim çilelerim bitmiyor
Kara duman hiç başımdan gitmiyor
Çok yoruldum artık gücüm yetmiyor
Kader misin yazı mısın nesin sen

Karlı dağdan hiçbir farkım kalmadı
Tuttu yakamı da beni salmadı
..

Nahlet olsun kaderime gülmedim
Başımdan gitmiyor kara bulutlar
Nakadar kaçtımsa peşimden geldi
Kader vurdu beni berebere kaldık

Bende hiçkimsenin hesabı yoktu
Vermişim kimseye borcum kalmadı
..

Alnımıza yazılan silinmez yazı gibi
Çaresizce meleyen anasız kuzu gibi
Ayrılığı söyleyen aşığın sazı gibi
Kader tutmuş yolları, çaresiziz, çaresiz..

Elimizde bir şey yok, naçizane naçarız
Azıcık mutlu olsak dünyalara saçarız
..

Kader....

Ne çare bahtımın
Yıldızı sönmüş,
Karanlık gecede
Mehtap olmuyor.

..

Vuruldum diyorsun,nerede yaran
Nerede bu yaranı şefkatla saran
Hiç belli olmuyor akınla karan
Serseri olduysan bu damı kader

Candan sevdiğinden vurgun yemişsen
Verdiğin her sözden geri dönmüşsen
..

Kader denilen yazgıya teslim oluyorum
Nefesimi çok idareli kullanıyorum
Allanıp pullansan da aşkım benden yok hayır
İstersen şimdiden seven kalbi kalpten ayır.

Gel gezelim dağ bayır kalmasın tek çayır
Çeşitli güzellikler var sanki bir panayır
..

Felek vurdu yerden yere
Ağladım ben here gece
Hayatım olmuş çözülmez bilmece
Yeter artık vurma kader

Bilemedim hiç akı karayı
Bulamadım zamanla arayı
..

Yağmur yağdı kışa döndü
Bende yürek taşa döndü
Ne zaman bir güzel sevsem
Kötü kader başa döndü

Yağmur dindi sel akmadan
Güller soldu hiç kokmadan
..

Kader
Kaderim, ben sana bağlıyım.
Sen kara dağsın, ben dağlıyım.
Bülbülsüz güllerin, dalıyım.
Hani nerde, benim güllerim.

Kader, beni, böyle neyledin.
..

-Kader Prizması-

İnsan ışık olan yanını bilmez,
Beden yolun sonuna gelmedikçe!
Ruh nura dönüşmez,
..

Kader

bilmem benden ne istersin
dertten derde düş ettin beni
katakullüye getirdin
sırtım yere vurdun tuş ettin beni

..