Kader Rüzgârları Şiiri - Cuma Komşul

Kader rüzgârlarıydı bilmem ne yandan esti
Günlümün baharına erken düşen hevesti
Sevda çıkmazlarında bildiğim tek adresti
Düştüm tenha çöllere boş yere oldum revan
Yetişmek mümkün değil çoktan göçmüştü kervan

Uykudan uyanmayan rüyalar gerçek değil
Aşk derdiyle yanmayan hülyalar gerçek değil
Sürgünle kutsanmayan sevdalar gerçek değil
Vakitsiz baharların acı veren çiçeği
Çaresiz ümitlerin sona eren gerçeği

Kader rüzgârlarıydı yine zamansız esti
Sevda sahillerinden geçen dalgalı sesti
Gönül ufuklarında sevdan yolumu kesti
Düştüm tenha çöllere boş yere oldum revan
Yetişmek mümkün değil çoktan göçmüştü kervan