Sen ne zaman gülsen,
Uzaklarında bir yerde açar çiçekler.
Baharın solgun nağmeleriyle filizlenir;
Rüzgarın soğuk nefesiyle büyürler.
Umuda ramdır her damlasıyla semanın.
Senin ilhamınla senden habersiz,
Ve sensiz açarlar.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
