Taş kesilen ranzamda günleri sayıyorum;
Ne vakit akşam, ne vakit sabah olur bilmiyorum.
Avluya çıkıyorum, kararmış güneşi görüyorum;
Duvara tuttuğum çetele bir gün son bulur mu, sanmıyorum
Geçmiş yaralı, gelecek ondan karanlık;
Adalet hiç olmadı, umutların hepsi kırık.
Sende; ben, kutba giden bir geminin sergüzeştini,
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine
Devamını Oku
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine




Ne güzel demişsiniz
dilinize sağlık
beğeni ile okudum
ÇOK İYİ BİLDİĞİM YAŞAMI GÜZEL DİLE GETİRMİŞSİN .kALEMİNE KUVVET.
Bir mapus hücresinde yapayalnız
Yaşadığımız bir başka ölümdü
Mapusta zaman geçmiyor
Mapusta zaman sessiz ve sensiz.
Orda hayat tam bir gölge oyunu
Duvar diplerinde
Alın yazım gibi karınca izleri…
Bilmem kaç günde bir çıktığımız
Havalandırmada ki ışık
Sanki bir ölümsüzlük sunardı gözlerime
Söyleyemezsin aklından geçenleri
Saklarsın dilinin ucundaki sözleri
Dudaklarını dikenle silmişcesine ısırırsın
Aklından geçenleri söyliyemeyesin diye
Mapusta
Unuttuk güneşin toprak kokan saatlerini
Kalplerimizde buz tutmuş acılar yaşayarak
Sevdalarımızı bile erteleriz bir başka yaşama....
Bir mahkumun yasamini çok güzel yansitmissiniz. Kutlarım...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta