Taş kesilen ranzamda günleri sayıyorum;
Ne vakit akşam, ne vakit sabah olur bilmiyorum.
Avluya çıkıyorum, kararmış güneşi görüyorum;
Duvara tuttuğum çetele bir gün son bulur mu, sanmıyorum
Geçmiş yaralı, gelecek ondan karanlık;
Adalet hiç olmadı, umutların hepsi kırık.
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Ne güzel demişsiniz
dilinize sağlık
beğeni ile okudum
Teşekkür ederim efendim.
ÇOK İYİ BİLDİĞİM YAŞAMI GÜZEL DİLE GETİRMİŞSİN .kALEMİNE KUVVET.
Bir mapus hücresinde yapayalnız
Yaşadığımız bir başka ölümdü
Mapusta zaman geçmiyor
Mapusta zaman sessiz ve sensiz.
Orda hayat tam bir gölge oyunu
Duvar diplerinde
Alın yazım gibi karınca izleri…
Bilmem kaç günde bir çıktığımız
Havalandırmada ki ışık
Sanki bir ölümsüzlük sunardı gözlerime
Söyleyemezsin aklından geçenleri
Saklarsın dilinin ucundaki sözleri
Dudaklarını dikenle silmişcesine ısırırsın
Aklından geçenleri söyliyemeyesin diye
Mapusta
Unuttuk güneşin toprak kokan saatlerini
Kalplerimizde buz tutmuş acılar yaşayarak
Sevdalarımızı bile erteleriz bir başka yaşama....
Teşekkür ederim.
Bir mahkumun yasamini çok güzel yansitmissiniz. Kutlarım...
Teşekkür ederim efendim.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta