Mapushane derler adına....
Karanlık dar koridorları vardır.....
Binbir çığlık yankılanır duvar arkalarında....
Bir duyan bir işiten yoktur seni gardiyanların soğuk bakışlarından....
Gün ışığı yavaş, yavaş vursada pencerelere....
Ne mümkün! ışığı hissedilmek iliklerine....
Özgürlüğün türküsü çağırır seni....
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta