Kader diyorum, inatlaşmıyorum.
Seni bilmem, bana sensizlik hiç yakışmadı.
Çöktüm, belim büküldü, dizlerim kanıyor,
Gözlerim kör, dilim lal oldu.
Artık bu yıkık şehrin en soğuk yerindeyim.
Ne sen gelebilirsin, ne de ben gel derim.
Sadece hasret ve özlem var yüreğimde.
Hayallerimdesin, hiç gitmemişsin gibi.
Ve unutmaya az kala, çıkıyorsun karşıma.
Bazen bir bulut, bazen çiçek, bir serçe,
Sohbet ediyoruz, sen gibi, şarkılarla.
Seninle ..! Şarkılarınla...!
Söyler gibi yapıyorum ama
Söyleyemiyorum...
Ali Yurdakul
Utanılacak bir şey değildir ağlamak, yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer...
Ayıplamayın..
Kayıt Tarihi : 12.3.2026 23:17:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!