Sabah ezanı okunuyordu günlerden cumaydı
Her zamanki gibi gözlerimi üfeledim yatağımdan kalkarak
Evden çıktım camiye vardım hafif adımlarla koşarak
Niyet ettim kollarımı çemredim alelacele!
Elimi yıkayarak başladım abdest almaya...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



