birgün bu satırları yazarken
evimin yıkılacağını,
çadırda yaşayacağımı
özlemle geçmişimi ancağımı bilemezdim.
artık geleceğimi değil geçmişimi istiyorum,
herkes bir kere ölür ben hergün ölüyorum.
bir enkazın ağırlığı var üzerimde
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta