Geceden bile kaçtı kaçışın; yıldızları,ayı topladı bohçasına o da kaçıyor.
Rüzgar kapanamamış camların,kapıların omzuna yaslamış sesini inliyor.
Güneşin gözyaşları gözlerinden dökülüyor kalbime alev alev
Denizler çekiliyor elinden eteğinden
Düşen bir yıldırımla yeniden çiçek açsan bedenimden
Sonunda ölüm bile olsa razıyım.
Yola düşen gölgemin,
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,
Devamını Oku
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,




tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta