Karanlığın kalbinden bir şelale akınca aydınlığa
Tatlı bir nehir bulaşır toprağın damarlarına
Dokunduğu zaman öyle okşar ki bu su değeni
Ağaçlar bile sıyrılır kabuklarından girmek ister içeri
Sonra sonsuz gemiler açılır tüm dünyanın kapılarına
Yıldızları saran trenler peronlardan kalkar ardından
I
Bekle beni küçüğüm
umudu karartmadan
sevinci yitirmeden bekle
döneceğim bir gün elbet
bekle beni
Devamını Oku
Bekle beni küçüğüm
umudu karartmadan
sevinci yitirmeden bekle
döneceğim bir gün elbet
bekle beni




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta