Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Ben senden hep kaçtım sevgili
Kaçtım
Kaldırımların eskimiş döşemelerine,
Yanlızlıktan eskimiş sokak direklerine...
Kaçış diye tanımlanır mı bilmem ama
Leyla'ları sevdim Mecnun'lardan çok
Hep çaresizdi benim gibi Leyla
Yüreğinde gizliydi sevgisi
Dideminden akardı geceleri
Haykıramadım çöle ama
Üşüdüm senin mevsiminde
Titredim her esen meltemde...
bilmiyorum ki bu içinde yaşayan mecnunun leylasımı....düşünüyorumda galiba bu konuda haksızda değilim bir insan bu kadar severse yüreğinde herhalde mecnunun leylasının minik dahai olsa bir parçasını taşıyordur ki bu kadar seviyor bu kadar seviliyor....
ÜŞÜ AYŞE ÜŞÜ...SEVİLMEKTİR O İÇİNE DÜŞEN, ÜŞÜME DUYGUSU...ÜŞÜMEYEN,YANMASINIDA BİLMEZ...BAHTİ
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta