Büründüm bilinmezlik kimliğine
En iyi bildiğim uçarı sessizliğime
Bu kaçış bu ürkeklik
Ağladı yüreği değdiğine
Bir şey var işte
Vazgeçişlere sinen
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Dilinize sağlık
şiirinizi
beğeni ile okudum
insan kendine de sitem edebilir
İnsan kendine yalan. Tutacak bir dal iktiza ediyor değil mi baçem...
Insan insandan kaçar bazen çünkü boş muhabbetler anlayissizliklar gıybet art niyetli konuşmalar bakışlar yorar...
Koruma kalkanıdır... herkes senin gibi değildir...
Yüreğinize sağlık tebriklerimle...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta