Büründüm bilinmezlik kimliğine
En iyi bildiğim uçarı sessizliğime
Bu kaçış bu ürkeklik
Ağladı yüreği değdiğine
Bir şey var işte
Vazgeçişlere sinen
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




Dilinize sağlık
şiirinizi
beğeni ile okudum
insan kendine de sitem edebilir
İnsan kendine yalan. Tutacak bir dal iktiza ediyor değil mi baçem...
Insan insandan kaçar bazen çünkü boş muhabbetler anlayissizliklar gıybet art niyetli konuşmalar bakışlar yorar...
Koruma kalkanıdır... herkes senin gibi değildir...
Yüreğinize sağlık tebriklerimle...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta