Kaçıncı yırtık anı bu
-Kaldırımına düşen sokağın? -,
Kaçıncı gözyaşı
Sayamam;
Kaçıncı pabuçtan,
Kaçıncı parmaktı çıkık?
Kaçıncı kamburdu sırtına vurulan,
Bilinmez,
Duyulmazı vurdumduymazların,
Kararmış kalplere inat,
Yaşamak.
El açmaz
Tevekkül içindeki o,
Yalvarmak neye yarar
-İtilmekten başka,-
Kader mi aşağılanmak?
Kimi,
İpek şalıyla örterken çıplak omuzlarını,
O,
Yırtığından çıkan
Kamburuyla perişan;
Kimi kusarken haram lokmalarını,
Açlığı depreşir,
Yüreği viran.
Uzanan el
Karşılık bekler, –iffetinden- çoğu kez,
Gel be insafsız,
Gel be insafsız azıcık
Şerefinle gez.
Bunca aşağılanmışsa eğer
Bir fakir insan,
Tanrıdan gelir ancak ona ihsan.
23.Kasım.2010 15.55
Ahmet İdrisoğluKayıt Tarihi : 26.11.2010 10:44:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!