Kaçar insan,
Kaçarken gördüğü herşey ona kaçtığı şeyi hatırlatır. Gölgesinden bile saklanmak ister söndürüp bütün ışıkları. Bozulsun ister ezberi başka ezberlerle...
Susturmak ister içindeki ağıdı başkalarnın ağıtlarıyla... Oysa bilmez ki bir ağıt ne anlatabilir, kendi ömrüne yakılmış bir ağıdın olmadıkça...
Denize kıyısı olmayan kentlerin, acıya mı kıyısı olur...
Oysa biz yollardaydık hep
belki de umudun kıyısında
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta