Kaçar insan,
Kaçarken gördüğü herşey ona kaçtığı şeyi hatırlatır. Gölgesinden bile saklanmak ister söndürüp bütün ışıkları. Bozulsun ister ezberi başka ezberlerle...
Susturmak ister içindeki ağıdı başkalarnın ağıtlarıyla... Oysa bilmez ki bir ağıt ne anlatabilir, kendi ömrüne yakılmış bir ağıdın olmadıkça...
Denize kıyısı olmayan kentlerin, acıya mı kıyısı olur...
Oysa biz yollardaydık hep
belki de umudun kıyısında
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta