Yıl İki bin on altı yirmi sekiz Aralık,
Güneşi bekliyorum, bitmek bilmez karanlık,
Mana prangalarda, maddeyse baş köşede,
Ben insanlık diyorum,diyorlar kaç paralık.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta